Flashback: Uit huis gaan

In 2015 verliet ik het ouderlijk huis.  Jarenlang had ik er naar uitgekeken, maar toe het moment daar was dacht ik ineens: waarom wilde ik dit nou ook alweer?! 

27 april 2015
Eindelijk was het dan zover, na een dikke maand wachten mocht ik eindelijk de sleutels ophalen van mijn appartementje in de binnenstad! Ik had er zin in om de volgende stap in de toekomst te zetten. De eerste aankopen werden die zaterdag ook meteen gedaan en op maandag 29 april zou het opknappen van mijn huisje dan ook echt beginnen!

De weken die volgde stonden in het teken van de Ikea bezoeken, schilderen, schoonmaken, inrichten en de woningbouw bellen. Daarnaast studeerde ik natuurlijk ook dus ik deed het allemaal rustig aan. Het appartement begon steeds meer mijn huis te worden en ik keek er naar uit om daar te gaan wonen.

3 juni 2015
En toen was daar de dag. Na een dikke maand met veel wachten op de woningbouw was het dan eindelijk zover. Ik ging het huis van mijn moeder verlaten en op mijn eigen benen staan. Ik vond het spannend, moeilijk en ineens schoot de gedachte door mijn hoofd waarom ik dit ook al weer wilde?! Want ik had het toch goed bij mijn moeder en waarom zou ik het mezelf moeilijker maken dan nodig? Maar ik wist dat ik dit moest doen, mijn huisje wachtte op mij en ik moest deze stap zetten. Het afscheid van mijn moeder was zwaar. Ik zou haar nog vaak genoeg zien en spreken; ik ging slechts 5km van haar af wonen. Maar toch was het moeilijk. Bij ons beide bungelde de tranen over onze wangen en de fietsrit naar mijn huis was zwaar. Loeizwaar.

Toen ik in mijn huis kwam postte ik het volgende bericht op Facebook:

Nooit gedacht dat het zo moeilijk zou zijn om je thuis te verlaten naar je eigen huis…

Mam, ik zal je vreselijk missen, maar weet dat ik je niet verlaat!
Je bent mijn supermama <3 Ik hou van je!

En dat verwoord nog steeds heel goed hoe ik mij toen voelde. Ik voelde me zo alleen in het begin en miste het even kletsen en het knuffelen met de huisdieren heel erg. Daarom kreeg ik van mijn moeder Nim! Want zonder huisdier kon het toch niet mijn thuis worden.

En nu bijna twee jaar later kom ik thuis als ik in mijn eigen huis kom en ben ik er helemaal aan gewend. Maar zo af en toe mis het wonen bij mijn moeder zeker: het onbezorgde thuis komen van een dag school of werk. Mijn moeder die met het eten op mij wacht, die mijn was doet en mij zoveel liefde geeft.

About the author

2 thoughts on “Flashback: Uit huis gaan”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Welkom!

Hai allemaal en welkom op mijn persoonlijke blog. Ik ben Leonie, een 23 jarige student die graag haar interesses met anderen deelt. Hier kun je terecht voor lifestyle, diy's en persoonlijke artikelen. Veel leesplezier! Liefs, Leonie
Follow