Stage lopen: The End

Jarenlang zag ik tegen het stage lopen op. En hoe dichterbij het kwam, hoe spannender ik het vond. Want ik vond het doodeng! Bang om te falen voor mezelf, bang om te falen voor anderen en bang voor de toekomst. En toen ging het eigenlijk verbazingwekkend makkelijk en vond ik het gewoon ontzettend leuk. 

Op 6 februari begon mijn grote stageavontuur voor 22 weken. 22 weken waar ik enorm tegen op zag. Die maandag had ik een té gekke dag gehad. De tijd vloog voorbij en ik voelde me mijn plek in de maatschap. En toen was daar die volgende morgen en mijn hoofd was compleet in de war. Want hoezo had ik geen last van spanning? en voelde ik me op mijn plek? en ging het gewoon goed? Mijn hoofd wist niet wat die meemaakte en dat zorgde ervoor dat ik die ochtend een fikse paniekaanval had. Maanden en jaren daarvoor had ik opgegeven, was ik weer naar huis gegaan en had ik het pad van de minste weerstand gekozen. Maar dit keer was het anders. Ik wilde doorzetten en kwam vol spanning en tranen op stage aan. Ik legde de situatie uit en ging gewoon door.

En dat is mijn enige echte zware moment geweest op stage, die ene ochtend. Want ik heb het tijdens deze stage hartstikke naar mijn zin gehad. En dat is ook goed te zien aan mijn eindcijfer: ik heb gewoon een dikke 9! Ik had nooit durven dromen dat ik, het onzekere meisje die zo opzag tegen stage, stage zo goed zou afsluiten. Mijn stagebedrijf waardeert mijn inzet zelfs zo dat ik er mag blijven werken!

Moraal van dit korte maar krachtige verhaal: blijf geloven in je eigen kunnen en in je dromen, er komt een dag dat je in jezelf gaat geloven en dat het je gewoon lukt!

About the author

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Welkom!

Hai allemaal en welkom op mijn persoonlijke blog. Ik ben Leonie, een 23 jarige student die graag haar interesses met anderen deelt. Hier kun je terecht voor lifestyle, diy's en persoonlijke artikelen. Veel leesplezier! Liefs, Leonie
Follow